In maart van dit jaar werd ik uitgenodigd door Jaap en Anita om kennis te maken. Jaap was ernstig ziek en samen wilden Jaap en Anita de mogelijkheden rondom Jaap’s aanstaande uitvaart bespreken. Ook wilden ze graag weten of ik de juiste persoon zou zijn om daar vorm en inhoud aan te geven.
Het is altijd bijzonder om een uitvaart te bespreken met degene om wie het uiteindelijk gaat. Tijdens ons eerste gesprek was de liefde tussen Jaap en Anita al direct voelbaar. Jaap wilde alles zo goed mogelijk achterlaten voor Anita en zij wilde hem zoveel mogelijk ontlasten en de laatste periode zo fijn mogelijk met hem doorbrengen.
Een intiem en kleinschalig afscheid
“Het afscheid moet intiem en kleinschalig zijn, en we willen een bijzondere kaart,” vertelden ze. Ze hadden een duidelijke wens: een plek waar mensen in kleine kring afscheid konden nemen, zonder officiële ceremonie. Eigenlijk hadden ze al heel goed nagedacht over wat ze wilden; nu zochten ze alleen nog de juiste persoon om dit zorgvuldig uit te voeren.
Samen hebben ze twee zoons met schoondochters, en ook twee prachtige kleindochters. Voor hen was het belangrijk dat de meisjes, ondanks hun jonge leeftijd van vijf jaar, betrokken zouden zijn bij het afscheid. Ik stelde voor om, wanneer het zover zou zijn, houten hartjes door hen te laten kleuren waarmee de kist versierd kon worden.
Ook spraken we over de plek waar Jaap na zijn overlijden naartoe zou gaan: een van de rouwsuites bij begraafplaats Oud Eik en Duinen in Den Haag. Een prachtige locatie waar je dag en nacht terecht kunt, en waar de familie in alle rust bij elkaar kon zijn.
Ik werkte ons gesprek uit en heb dat Jaap en Anita toegestuurd. Half maart lieten ze mij weten dat ze, zodra het zover was, contact met mij zouden opnemen.
Een berichtje in de zomer...
In augustus was ik op vakantie in Denemarken toen ik een berichtje van Anita kreeg: Jaap ging snel achteruit en de euthanasie zou binnenkort plaatsvinden. We spraken met elkaar een aantal dingen telefonisch door, zodat zij zich volledig kon richten op de laatste dagen samen met Jaap en zich geen zorgen hoefde te maken over wat er daarna zou gebeuren.
Houten hartjes
Na mijn terugkomst bracht ik de houten hartjes en stiften langs. Twee dagen later kreeg ik bericht dat de hartjes bijna op waren – het waren er zeker 75!
De kinderen en de kleindochters hadden hard gewerkt. Het werd door de kinderen als rustpunt ervaren om in zo een verdrietige tijd op deze manier met elkaar de hartjes te maken. Een dag later ontving ik een ontroerende foto: de meisjes zaten op het bed bij opa en lieten hem trots elk gekleurd hartje zien
.
En toen was het zover...
Anita belde twee dagen later dat Jaap was overleden. Omdat we alles al zorgvuldig hadden doorgesproken, verliep alles rustig en in harmonie. Op de dag van zijn overlijden brachten we hem naar de rouwsuite. Vanaf dat moment had de familie alle ruimte en tijd om afscheid te nemen.
Elke dag ging ik even langs. Op de tweede dag was de kamer gevuld met bloemen en was de kist prachtig versierd met alle hartjes. In de vier dagen dat Jaap daar verbleef, kwamen dierbare familieleden en vrienden langs. Er was tijd om te praten, herinneringen te delen en in stilte bij hem te zitten.
Op de dag van de crematie reed Anita mee in de rouwauto, tot het laatste moment bij Jaap. De rest van het gezin volgde erachteraan. Bij het crematorium vond het laatste samenzijn ter afscheid plaats – zonder auladienst of grote condoleance, maar klein, intiem en liefdevol.
Alleen maar liefde
Wat mij het meest bijblijft van deze bijzondere dagen, waarin ik hen mocht begeleiden, is de grootse liefde waarmee Jaap tot het einde omringd is geweest. Een liefde die voelbaar was in alles, tot en met de dag van de uitvaart. Hij zal geliefd blijven en ontzettend gemist worden.
Meer informatie?
Wilt u meer informatie over de mogelijkheden van een afscheid, precies zoals u dat wilt?
Neem dan contact met mij op. U kunt bellen naar 070 – 21 44 369 / 06 – 274 286 58 of mailen naar info@mareuitvaartbegeleiding.nl. Voor meer informatie kunt u ook kijken op www.mareuitvaartbegeleiding.nl.
(Dit persoonlijke verhaal en de foto’s zijn met toestemming van Anita geplaatst.)
